Horor filmovi

Trilogija "Tri majke" italijanskog režisera Darija Arđenta, koja je posle dve decenije zaokružena filmom "La Terza Madre" (Treća majka), tema je tribine koja će biti održana 3. marta u Domu omladine.

O Arđentovoj "veštičjoj" trilogiji govoriće filmski kritičar Đorđe Bajić i novinar Jovan Ristić, u sklopu redovnog tribinskog programa koji u Domu omladine organizuje društvo ljubitelja
fantastike "Lazar Komarčić".
Trilogija o tri drevne zle veštice-suđaje, koje žive u Frejburgu, Njujorku i Rimu, započeta je filmom "Suspirija" (1977), koji spada u najuglednija i najuticajnija ostvarenja u žanru strave i užasa.
Taj film, naročito uvodna scena ubistva, ustoličio je Arđenta kao "italijanskog Hičkoka" i u mnogome inspirisao Džona Karpentera za njegov horor klasik "Noć veštica" (1978).
Drugi segment trilogije, "Inferno" (1980) imao je velikih problema u produkciji, a kasnije i distribuciji. Ubrzo je ipak stekao kultni status kod publike, a i kritika je ispravila svoje viđenje koje je u početku bilo veoma negativno.

Umesto planiranog, trećeg filma, Arđento je snimio triler "Tenebre" (1982), inspirisan maltretiranjem koje mu je priredio jedan opsednuti obožavatelj. Završno poglavlje price o tri veštice pojavilo se, na kraju, tek prošle godine - 17 godina posle "Inferna".
Arđento, koji je vrhunac slave imao sa "Suspirijom" i ostvarenjem "Duboko crveno/Tajna napuštene kuće" (1975), gostovao je 2006. godine u Beogradu. Tada je dobio nagradu "Zlatni pečat" koju Jugoslovenska kinoteka dodeljuje slavnim ličnostima iz sveta filma.
Tribina u Domu omladine počinje u 19 sati, a ulaz je slobodan.
(Beta/MONDO)

Film je doživeo uspeh preko studijskih očekivanja. Lugošijeva kreacija vampira, sa hipnotizujućim očima, jakim stranim akcentom i elegantnim večernjim odelom postavila je kalup za sva buduća prikazivanja vampira. Drakula je ubrizgao život u horor film, postajući najvažniji film koji je Universal snimio tokom tog perioda i obeležavajući krucijalnu tačku preokreta u Lugošijevoj karijeri. To ga je vinulo medju zvezde i bio je prototip za sve uloge Drakule koje su usledile. Universal je verovao da je pronašao naslednika Lona Čejnija i Lugoši je potpisao ugovor za snimanje dva filma. Studio je objavio da će glumiti u filmovima “Frankenstein” i “Murders in the Rue Morgue”. Oni su razmatrali i da Lugoši glumi u tonskom rimejku Čejnijevog klasika “Hunchback of Notre Dame”.

Zatim je Lugoši prihvatio ponudu braće Halperin, koji su snimali nezavisne filmove desetak godina, da bude glumačka zvezda u filmu “White Zombie”. Lugoši je igrao demonskog vudu vrača po imenu Murder Legendre, koji iskopava iz grobova leševe da rade u njegovim mlinovima šećerne trske na Haitiju. Tokom 40-ih godina XX veka, glumac je potpisao ugovor sa Univerzalom i film “The Black Cat” predstavljao je Lugošijev prvi i istorijski timski rad sa njegovim rivalom Borisom Karlofom.Lugoši i Karlof su glumili zajedno u sedam filmova do sredine 40-ih, uključujući filmove “The Raven” i “The Invisible Ray”.

Od 1940. godine, Lugoši se nalazio na klackalici izmedju Univerzala i nezavisnih studija, uglavnom glumivši u jedinici Sema Kacmana (Sam Katzman) u Monogramu. Lugošijev prvi film je bio “The Invisible Ghost”, dok su u Univerzalu njegove važne uloge bile vezane za mladog Lona Čejnija mladjeg i filmove “The Wolf Man”, “Ghost of Frankenstein” i “Frankenstein Meets the Wolf Man”.

Prateći kraj II svetskog rata, Holivud je smanjivao produkciju horor filmova. Krajem 1947. godine, Univerzal je pokušao da podmladi karijere Abota i Kostela udružujući ih sa studijskim čudovištima: Drakulom, Frankenštajnovim čudovištem i Vukodlakom u filmu “Abbott and Costello Meet Frankenstein”. Bioskopski uspešan, film je označio ne samo Lugošijevu poslednju ulogu Drakule već i kraj serijala filmova o Frankenštajnu. Završila se jedna era u filmskoj istoriji.

Lugošijev talenat nije bio ignorisan od strane nezavisnih filmskih producenata. On se pojavio u ulozi zagonetnog duha u eksploatacionom filmu o promeni pola “Glen or Glenda?” koji je režirao Ed Vud mladji (Ed Wood Jr.). Nedugo nakon toga, Lugoši je dodat all-star glumačkoj postavi u kojoj su bili Bejzil Retboun (Basil Rathbone), Lon Čejni mladji (Lon Chaney Jr.) i Džona Karadin (John Carradine) u filmu “The Black Sleep” studija United Artist, ali je ubrzo bio uključen u još jedan niskobudžetni film u produkciji Vuda po imenu “Plan 9 From Outer Space”. Nedelju dana nakon početka snimanja tog filma, Lugoši je umro od srčanog udara u njegovom malom stanu, 16. avgusta 1956. godine dok je čitao scenario za svoj sledeći film.

Iako Lugoši nije doživeo da vidi da je njegova karijera postala večna, neprestano oživljavanje njegovih filmova na televiziji i u filmskim zajednicama ostavilo je fascinirajuće nasledje bizarnih uloga, dokazujući njegov neuobičajeni talenat, često predvidjen od strane Holivuda.