Joan Crawford je bila zvezda. Onakva kakve ih Holivud stvara, ali pored toga bila je vredna, ambiciozna glumica koja je radila 45 godina u profesiji koju je sama izabrala.
Rodjena je kao Lucille Fay LeSueur, u San Antoniju u Teksasu, 1904. godine. Ona je imala problematično detinjstvo i isprva je želela da bude igračica. Osvojila je put u Holivud, 1925. godine i ubrzo se pojavila u malim ulogama u nemim filmovima tog vremena. Jedan magazin joj je izabrao glamuroznije novo ime.

Njen prvi film bio je «Pretty Ladies» ali ona nije imala većeg uspeha sve do uloge jazz lepotice u filmu iz 1928. godine po imenu «Our Dancing Daughters». To je bila uloga koja je dobro odgovarala njenom karakteru i od tad je stalno dobijala uloge. U stvari, Joan je bila jedna od retkih glumica koja je uspela da se uspešno prilagodi ton filmovima, snimajući pre toga neme filmove.

Tokom 30-ih godina XX veka, Joan je glumila u tri-četiri filma godišnje, često je igrala prodavačice ili žene s druge strane zakona koje čine dobra dela. Medju njenim kolegama, omiljen je bio Clark Gable, kako medju fanovima tako i njoj.
Krajem dekade, Joanina zvezda je izgubila sjaj i označavali su je otrovom za bioskopske blagajne. Ona je imala prvi od nekoliko povrataka ulogom u filmu «The Women», ulogom ljubavnice sklone spletkama, a konačno je osvojila i Oskara za naslovnu ulogu u klasiku «Mildred Pierce (1945)».

Nakon što je dostigla vrhunac karijere u tom trenutku, Joan je pokazala više svoju tamniju stranu nastavljajući da se pojavljuje noir filmovima. 1947. godine nominovana je ponovo za Oskara za ulogu u filmu «Possessed», čija je radnja bila slična onoj iz «Fatal Attraction». Glumila je odbačenu ženu psihopatu koja ubija svog ljubavnika.

Usledila je i treća nominacija za ulogu u izvanrednom trileru u Hičkokovom stilu po imenu «Sudden Fear (1952)». Joan je bila naprosto fenomenalna u ulozi žene koja saznaje da njen suprug planira da je ubije i koja zatim koristi svoje veštine pisca da spasi sopstveni život.

Još jedan pad karijere doživela je pedesetih godina, zbog toga što se posvetila braku sa Alfredom Steelejem, predsednikom kompanije Pepsi®. Nakon njegove smrti, ona je želela da oživi karijeru i 1962. godine je snimila «What Ever Happened To Baby Jane?» kojim je to i uspela. U ulozi Blanche Hudson, paraplegičarke koju muči njena sestra (igrala ju je Bette Davis), Joan je igrala manje upadljivu ulogu, ali bila je to uloga kojom se uočljivo vratila na scenu.

William Castle je režirao 1964. godine «Strait-Jacket», film o avetinjskom ubici sa sekirom a Joan je bila lovina. Igrajući ženu osuđenu za ubistvo svog supruga i njegove ljubavnice i koja zatim postaje osumnjičena za dalja ubistva nakon što je puste iz sanatorijuma, bila je simpatična i iskrena. To nije bio film koji osvaja nagrade, ali je ipak bio hit kod publike.

Kada je napunila 60 godina, glumila je u Castleovom filmu «I Saw What You Did» i kako su se ukusi promenili, nastavila je da glumi u hororima, završavajući svoju filmsku karijeru slasherom u cirkusu «Berserk! (1968)» i «Trog (1970)». U međuvremenu, glumila je u TV pilot epizodi «Night Gallery», koja je bila prvi posao Stevena Spielberga.

Joan Crawford je konačno završila sa glumom igrajući u TV seriji «The Sixth Sense» u epizodi koja se zvala «Dear Joan, We're Going To Scare You To Death». Umrla je od raka u svom njujorškom apartmanu 1977. godine.

Njeni horor filmovi su:

The Unknown (1927)
Sudden Fear (1952)
What Ever Happened to Baby Jane (1962)
Strait-Jacket (1964)
I Saw What You Did (1965)
Berserk! (1968)
Journey to Midnight (1968)
Journey to the Unknown (1969)
Night Gallery (1969)
Trog (1970)
The Sixth Sense: Dear Joan, We're Going To Scare You To Death (1972)
 
Izvor: www.terrortrap.com
Prevod: hororfilmovi.blog.rs